En büyük değişikliği büyük kızım yaşadı. Elimde bebekle hastaneden eve dönüşümü bekleyen kızımın bana pencereden bakışı hiç gözümün önünden gitmiyor. Gördüğü ilgi azalınca huyu suyu tamamen değişti. Çalışan bir anne olmak dünyanın en zor işi. 2 çocuklu anne eski rutinleri sürdüremeyecek kadar yorgun. Büyük bir vicdan azabıyla, türlü çeşit mücadele vererek ve 6 bakıcı ile 6 yaşına getirdim kızımı. Tam her şey normale dönmeye başlamıştı ki yeniden hamile kaldım. Ve en kötüsü de yeni çocuğu gene bakıcılar büyütecek gibi görünüyordu.


Çocuklarım benim için her şeyden daha değerli. Yaptığım her şeyde, attığım her adımda ilk önce onlar aklıma geliyor. İyi ki doğurmuşum bu kızları diyorum. Bütün zorluğuna rağmen onları çok seviyorum. Ama susturamadığım iç sesim şöyle diyor; "evet, evin dışında bu kadar fazla vakit geçirirken ikinci çocuğu neden yaptın, birinci çocuğu çok zor büyüttün, kabul et ikinci çocuk sana fazla geldi, sürekli vicdan azabı çekiyorsun, çocuklu bir hayattı istediğin ama ikincisi olana kadar tam olarak çocuklu kelimesinin ne manaya geldiğini anlamamıştın."


Çok acayip manalara geliyormuş. Hala delirmediğime şaşıyorum. İkinci çocuktan sonra ev ve iş hayatı arasında mekik dokurken hiçbir şeye vakit kalmıyor. Sürekli suçluluk duyuyorum, kendimi yetersiz hissediyorum. Evliliğim berbat bir hal aldı. Çalışma hayatı, yorgunluk, stres, çocuk bakımı ve ev işleri üzerine ettiğimiz kavgaların haddi hesabı yok. Hayatta hep anlam peşinde koşmuş, kendini dinlemiş, özgürce gezmiş, isteklerinin peşinden koşmuş, okumuş, çalışmış ve üretmiş bir kadındım. Oysa şimdi deriden bir kılıf gibiyim sadece, içim boşalmış.


Tek çocukluyken daha az iş vardı ve her şey daha idare edilebilirdi. İkimiz birlikte ebeveynliği öğreniyor, çocukla kaliteli zaman geçiriyor, parklara götürüyor, heyecanlı araştırmalara giriyor, yeni çocuklu arkadaşlar ediniyor ve o ailelerle oldukça fazla zaman geçiriyorduk. Zaman güzel akıyordu. Çocuğu uyuttuktan sonra hem birlikte vakit geçirebiliyor hem de yalnızlığımızı kollayabiliyorduk. İdare etmek kolaydı. Mutluyduk. İlk çocukta bebeklik evresi bir kez yaşandığı için bedenimi kısa sürede geri almış, çalışmaya daha kısa sürede dönmüş, kimliğimi koruyabilmiştim.


İkinci çocukla her şey daha fazla organizasyon gerektiriyor. Ve tahmin edin bakalım bu rolü genelde kim üstleniyor? Evet, bildiniz, anne. Eskiden aynı anda bir sürü işi beraber yapabiliyordum. Ama şu an bir orduya bedel iş yapmam gerekli. Bebeğin uykuda olduğu her dakikayı, ya diğer çocuğunuzla ilgilenmeye ya da dağ kadar olmuş çamaşırları yıkamaya ayırmanız gerektiğini hissediyorsunuz. Hem bebeğe hem de büyük kızıma yeterince ilgi gösteremediğimi düşünüp suçluluk duyuyorum. Bu duygu sürekli peşimde. Sürekli unuttuğum için günüm liste yapmakla geçiyor. Programdaki bazı şeyleri atlayabiliyor ve gene kendimi yetersiz hissediyorum. Kuyruğunu yakalamaya çalışan kediler gibiyim. Bebeği uyutup büyük kızımla oyun oynama, ders çalışma ve dışarı çıkma planları yapıyoruz, aynı zamanda ne yiyeceklerini organize etmem ve elbette çamaşırları da asmam gerekiyor. Bu arada kitap okumak için adam kesebilirim. Nihayetinde lanet takvimi neden benden başka kimse kontrol etmiyor diyerek eşime patlıyorum. Öyle ya, oradaysa ilgilenecek, ilgilenmiyorsa televizyon seyretmemeli ya da kitap okumamalı bir köşede, orada olmasının bir anlamı olmalı.


Eşim çocuklarla oynamayı çok sever. En azından ilkinde böyleydi. Büyük kızım ve tüm arkadaşlarıyla diğer bütün ebeveynleri hayrete düşürecek şekilde, kendini kaybederek oyunlar kurardı. Şu an harekete geçemiyor gibi görünüyor. Değişim büyük. Eskisinden daha erken evden çıkmaya hevesli. Sürekli evdeki gürültüden şikayet ediyor. Eşimin büyük kızıma nasıl ebeveynlik yaptığı, ebeveynliğinin benim standartlarıma uygun olup olmadığı, banyosunu ya da dersini nasıl yaptırdığı, kendine hiç vakit ayıramadığı üzerine gelsin tartışmalar.


Evet, ikinci bebekte ilk bebekte hissettiğiniz yenilik, değişim ya da cicim ayları hisleri olmuyor. Daha deneyimli bir annesiniz ve bebeğin bakımı daha kolay. Pek çok konuda daha cesursunuz. Ama vücudunuz; suçluluk duygusu, öfke, yorgunluk ve çirkin beden algısı ile işliyor. İlkinden bazı konularda biraz daha az keyifli.


Bir diğer yenilik olarak, ikimiz artık bir çift gibi hissetmiyoruz; anne ve babayız artık – yeni ve pek de romantik olmayan bir kimlik. Artık bu sevimli çift, bebeklerini de alıp markette el ele dolaşıp öpüşemiyor. Çünkü iki çocukla birlikte markete gitmenin bir diğer adı, felaket.


Tüm bu düşüncelerime rağmen kızlarımın sevgisini hiçbir şeye değişmem. Tam olarak pişmanlık diyemem, sadece içimi kemiren bu histen bir türlü kurtulamıyorum. Hala büyük kızım bu yaştayken tek çocuklu bir kadın olsam nasıl bir hayatım olurdu diye düşünmeden edemiyorum.



YORUMLAR

Yorum kurallarını okumak için tıklayınız!
Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Beni anlatmışsınız son cümle özellikle her gece ikisine de yetişemediğimi neleri eksik yanlış yaptığımı düşünüyorum. Üzülüyorum onlara yetemiyor vicdan azabı çekiyorum ve yorgunluk hissediyorum fiziki değil psikolojik
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir İnsanlar ne kadar bencilce bir yorum yapiyorlaar.inanin hic anlamıyorum.Bu kadin depresyon a girmis olabilir. benim de iki tane cocugum var deli gibi çocuk seven insanim.ama anne olunca cocuklarim icin ne yaparsan yapayim, hep istenilen sonuca ulasamadim agzima yemek tutan kocam şimdi çocuklarına bile yemek tutmuyor.bakin ben de iki cocuga cok iyi bakacagim umidiyle doğurdum.ama inanin com zorlandim.cunku çocuklar anneye tum nazini yapiyor.Delirecrk gibi oluyorum Sabah 7 de parklardayiz.etkinlik yapalim hep bir kavga.Olmuyor bazen inanin olmuyor.su lafa cok sinir oluyorum.bakamicaksan...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Bütün yorumları okudum. 1.olumsuz yorum yapanlar iş hayatında olmayan ev hanımı insanlar. 2.Eşiniz eğitimli olsun olmasın farketmez,bütün yükü sizin omuzlarıniza bırakıp yardım etmeye yanaşmıyorsa insanın böyle hissetmesi kaçınılmaz. 3.Cocuk büyürken bakıcı kişi bulamamak, bakicinin sıkıntılı biri çıkması ya da anneanne ya da babaannenin de bakmak istememesi, çok yaşlı olmasi gibi durumlar da olabiliyor. 4. Kadının borç durumlarından dolayı çalışmak zorunda olması ve aynı zamanda evde mükemmel bir ev hanımı ve anne yatakta- anladınız siz! beklentisinin olmasi. Vel hasılı kelam, ben de...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Senj anlıyorum oğlım 4 aylık yenı ıyıuım.annem yanımda olmadı su ssate kadar esımle buyuttuk cogunluk yuk bendeydı hamılelıgıde aılem burnumdan getırdı ve yasım 37.dogumdan sknra cok cıddı psıkolojık rahatsızlık gırdı ıcıme kımseye sıylemeden asmaya calıstım cok dehset verıcı gunlerdı oglumun uyku duzenı yoluna gırınce gectı ama tam bı kabustu yasadklarm.gene kuyrugumu heo dık tuttum ınanın cok zordu bı basıma ınlerken karsımda el kdr bebek olması.ıkıncıyı ıstemıyorum.ne kadar ıstesemde.bakabılcek gucum yok psıkolojık acıdan ama esım malesef anlamıyor.cok uzuluyorum ve bazen olmek ıstedıgımde...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Zor ne demek alllah nasip etmis evlet kızna kardeş. Keşke bu söleri soylemeseydin
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Tam anlamıyla katılıyorum.2 çocuk gerçekten cok ama çok zor.eskiden ne çocuğun ödevleri ne de etkinliği vs ler yoktu...bizler kapının önünde oynar yemek saatinde eve giderdik..ama şimdi öyle degil ...o kadar zor ki..toplumsal baskılara dayanamayıp 2.cocuk yapılmasın...herseyi en ince ayrıntısına kadar ölçüp bicin
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Çok içten bir yazı..yemeyen ve uykusu bozuk iki çocuk annesiyim.pandemi belki de en çok beni vurdu ...surekli evde 2 ve 6 yaşında çocuk.. küçücük bir kağıt parçasından tutun aynı oyuncağa kadar kavga ediyorlar...tek çocuk gerçekten cok kolaymış...iki çocukla tek başına desteksiz büyütmek üstün sabır gerektiriyor...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Buraya nefretini kusan kadinlarin hayatlarinda “anne” olmak, bu sifati tasimak disinda baska bir sifat tasimadiklarini, hayatlarinda kendileri icin veya insanlik icin baska turlu faydali olabileceklerine kafa yormadilarini düşünüyorum. Anne olmak tabii ki cok guzel ama bir anne, ozellikle de birinci cocuktan sonra neden tum yuku yuklenen olmak, hem psikolojik hem fizyolojik olarak yipranmak zorunda. Cok sukur ki yeni cag ile kadinlar da artik topluma karisti, cogu seyi erkekler gibi yapabiliyor, dogasi geregi tabii ki babadan daha duygusal, korumaci, ilgili olacak. Bu dogasindan gelen bir...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Buraya nefretini kusan kadinlarin hayatlarinda “anne” olmak, bu sifati tasimak disinda baska bir sifat tasimadiklarini, hayatlarinda kendileri icin veya insanlik icin baska turlu faydali olabileceklerine kafa yormadilarini düşünüyorum. Anne olmak tabii ki cok guzel ama bir anne, ozellikle de birinci cocuktan sonra neden tum yuku yuklenen olmak, hem psikolojik hem fizyolojik olarak yipranmak zorunda. Cok sukur ki yeni cag ile kadinlar da artik topluma karisti, cogu seyi erkekler gibi yapabiliyor, dogasi geregi tabii ki babadan daha duygusal, korumaci, ilgili olacak. Bu dogasindan gelen bir...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Seni çok iyi anlıyorum iki cocuk cok zor benim de iki oğlum var
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Aynı beni anlatıyorsunuz,iki çocuk o kadar zor ki...iki gün once bakıcı kızıma bakamayacagini soyledi...2,5 yaşındaki kızımla ne yapcağını bilemiyorum
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Yazıyı yazan anneye neler neler söylenmiş sizler hayatınızda hiç lohusa pskolojisi diye bir şey duymadınız mı?? Kadın böyle düşündüğü içinde zaten üzgün yok anneliği hal etmedin yok şu bu valla başınıza gelsin ne diyelim anca başınıza geldiğinde anlarsınız bu pskolojiyi uzaktan konuşmak çok ii
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Sen anne değilsin eş te değilsin sen bosan çocukları babasına ver daha sağlıklı.olacak gez toz çalış çocuk senin neyine
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Çok içten yazmışsınız. Yazıyı ağlayarak okudum. İki çoçuk gerçekten çok zor
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Yorgunluğu eskiye özlemi anlıyorum. Ama bu dünyaa yalnızca kendimiz için gelmedik. Annelerimiz de bu düşünceden gitseydi bizler dünyaya gelemezdik. Çocuk yetiştirirken ona verdiğiniz bir tabak yemeğin bile sevap olduğunu unutmayalım.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Yazinizi okurken tam olarak hissettigim seyler dedim kendi kendime.ben de yeni dogum yaptim ve yazdiginiz seyleri aynen yasiyorum.sucluluk psikolojisi pesimi birakmiyor.ilk cocugum benim ilk göz agrim .onu uzdük mu ikinci plana atilmis hissediyor mu mutsuz mu diye dusunup duruyorum.iki cocuga yetebilecek miyim endisesi surekli icimi kemiriyor.annelik is hayati ve evlilik hayati koordineli bi sekilde yuruyecek mi diye dusunmeden edemiyorum.daha yazacak cok seyim var da yazdikca uzayip gidecek.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Üçüncüsü de gelir sanırım yakında .kolay gelsin
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir sıkıntı 4. paragrafta gizli. "kimliği koruyabilmek". 20. yüzyıl ile birlikte kadına yüklenen kimlik değişti. fıtratına aykırı, robotik bir çaba, dağılmaz bir mekanizma bekleniyor kadından. hem çalışan, hem üreten, topluma entegre ama bir o kadar da ailesinin ihtiyaçlarına, sıkıntılarına çözüm bulan bir kadın. hem çalışacak, hem eviyle ilgilenecek, hem evlatlarıyla ilgilenecek, hem eşiyle ilgilenecek aynı zamanda da yorulmayacak ve kendine zaman ayıracak. kadının toplum içinde üretme vazifesini hep gayri safi milli hasıla üzerinden ölçen bir sistem.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Şanslısın çocukların var kalabalık bır aile ne güzel her şey var kolay gelsın
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir İş iş iş diyerek çocuklarınızı anne şevkatinden mahrum bırakarak tüm yaşamınızla bencil olmayı öğrettiğiniz çocuklarınız dünyayı daha iyi bir yer yapamayacak..
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Sana bırak 2.yi 1.çocuk bile fazla gelmiş. Annelik rütbesi senin için çok fazla. Hak etmediğin bir rütbe almışsın ağırlığı altında eziliyorsun. Alsan alsan en fazla alabileceğin rütbe; bilmem ne şirketin bilmem ne bölümünde müdür yardımcısı vb bir şeydir. Kocanı da sevmiyorsun ama söyleyemiyorsun.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir sen hi̇ç 2 çocukla çalişmak zorunda kalan bi̇ anne oldun mu
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir hayatında ekmek parası için yollara düşmemiş, hiç çalışmamış bir insanın yazdıkları... saçma sapan düşünceleriniz kendinize saklasaydınız keşke.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir 36 yaşında, abd'de master ve doktora yapmış, zengin olmayan bekar bir erkek olarak yazının tamamına katılıyorum. dünyanın (bilhassa da türkiye'nin) acımasız sosyo-ekonomik dengesiz durumunun farkına vardıktan sonra, haklı olarak anne (ya da baba), beni neden doğurdunuz?” diye soracak bir çocuğa mantıklı, tatmin edici bir cevap veremeyecek olan erkek ya da kadın, bana göre çocuk doğurma hakkına sahip değildir. bence "gece masalı" vs. den evvel bu nokta daha can alıcı.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir evlenmeyin, çocuk yapmayın, mutlu olun o zaman sevgili kadınlar..
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir O kadar iyi anlıyorum ki sizi, ben daha bir çocukla aynı durumdayım maalesef. Baba da ilgilenmeyince her şey anneye kalıyor. İşe mi gitsin çocukla mı ilgilensin doktora mı yapsın ev işi mi yapsın, gece çocuğu zar zor uyuttuktan sonra yorgunluktan uyuyakalmazsa kendine mi zaman ayırsın!
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir İyide insanı anne baba yapan bu fedakarlıklar değilmi bnce hiç sızlanmayın sadece çalışan değil çalışmayan annelerde çok zorluk çekiyor bence siz özgürce hareket etmeyi özlüyorsunuz çünkü akşam yatmanızdan sabah kalkmanıza kadar çocuğa göre hareket etmek zorundasınız herkesde aynı telaş var
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir İlk cocugunuzu hastaneye kardesini görmeye ve annesini almaya getirseydidin keske donuste ilk cocugunuz daha mutlu olabilirdi o ufak anlamaz demeyin 21. Yuzyıl cocukları dogustan bilgisayar gibi programlılar her seyin farkındalar Allah Analı Babalı mesut bahtiyar buyutmeyi nasip etsin...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Bu kadar feminist bu kadar aşağılayıcı bir yazı hiç okumamıştım ANNE duygusunu yaşamamış ANNE olsa bile bu duyguyu hiç bir zaman anlamayacak birisi yazmış bu yazıyı bir insan doğurduğu evladı için pişman olabilirmi yahu? Bu nasıl egoistliktir. Kendi zevki için doğurduğu çocuktan nefret söylemi yazık
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir kesinlikle katılıyorum. resmen kendi çocuğundan nefret etmiş bir annenin yazısı..
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir bence sadece insanı ihtiyaçlarını karşılamakta ve hepimize pompalanan "ideal" tabloya ulaşamamanın depresif duygularını yaşayan bir kadın yazmış. herkesin şartlarının ve dayanma gücünün farklı oldğunu unutmamak gerek
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir İkinci cocuk ilerde bunu okursa cok üzülür
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir ikinci cocuk da kız çocuğu bence kesin anlayacaktır
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Çok iyi anlıyorum demek istediklerini. Çocuk olunca anne hep ikinci planda oluyor. İki çocuğu düşünemiyorum bile
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir biri 2yaşında biri 4 aylık iki erkek oğlum var anlattıklarının çoğunu herkesin ve benim yaşadığım duygular ilk olan çocuğuma karşı aşırı derecede vicdan azabı çekiyorum garip bi duygu ona olan ilgim azalmış değil ama bakışları vicdanımı yakıyor ikinci çocuğuma bakıp ağlamamak elde değil ona çok alıştım çok zor evde piskopat oluyor bazen öfke patlaması yaşıyorum benim düşüncem alışacağımızdır enerjimi sevgimi diri tutmamdır çocuk çok farklı bişey rabbim olmayanlarada versin inşalla h
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir kızım altı yaşındayken isteyerek oğluşum oldu. ama erkek çocuklar daha hareketli, yemek problemi, ve bakacı sıkıntıları birinci kadar kolay olmadı. ev dağınık her zaman. eşim ütü yapar çocuklarla oynar ara sıra süpürür. ama bunları görev bilinciyle yapar o evin babası, benim hayat ortağım, çocukların babası olarak değil. sanki çocuklar ve ev benim yükümmüş ama o bana yardım ettiği için minnet duymam gerekiyormuş gibi....ne yapayım boşanayımmı şimdi...ama eksik gedik ama kör topal gidiyor çocuklar büyücek fziksel güçlükler bitecek inşallah..
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir eşin yapmasa daha iyi di mi?? yapma amacını sorgular olmuşsunuz, allah akıl fikir versin..
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir çocuklar dünyanın en değerli varlıkları
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir iki çocuklu (erkek ailem bile evden kovuyor), çalışan, anlayışsız bir müdürü olan bir kadın olarak sizi anlıyorum... ve inanın bana geçiyor... çocuklar büyüyor... sizde derin bir nefes alıp yaşadıklarınızı düşünüyorsunuz.. ve her çocuğun nasibi var sevgiden ve ilgiden yana...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir hanımefendi yalnız değilsiniz ben de 2 çocuklu bir babayım eşim ve ben aynen sizin durumunuzdayız.bu arada salakça yorum yapanlara bakmayın türkiye nin son dönemlerini yansıtan tipler muhtemelen çocukları da yok zaten olsun da böyle konuşsunlar işin maddi tarafını konuşmuyoruz bile
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir evlat sahibi olmak dünyanın en müthiş duygusu. öncelikle allah isteyen herkese nasip etsin. çalışan bir anne olarak yaşamış olduğunuz vicdan azabını çok iyi anlıyorum umudunuzu kaybetmeyin ikinci bebeğiniz büyümeye başladıkça daha da düzene girecektir her şey. eş konusuna hiç girmiyorum bile. anne olarak her şeyi malesef biz yapmak durumundayız. evlatlarımız sağlıkla büyüsünler yeter ki. sevgiler
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir haklısınız sonuna kadar hemde erkeklerımız egıtımlı egıtımsız hıc fark etmıyor herseyı kadından beklıyor.bende sımdı ıkılemdeyım kızım 5 yasında ıkıncı cocugu dusunup dusunup vazgecıyorum calısan ve kızımı bakıcılarla buyuten bır anneyım..bır yanım kardesı olsun ısterken dıger yanım dıyorkı nasıl yeteceksın ucretsız ızın soz konusu deıl bakacak kımsemız yok.gorev ıcabı aılelerımızden uzak bır ılde yasıyoruz .ınsanlara bakıyorum ozenıyorum cogu zaman cocugunun stune ayrı tıtreyen erkekler var benımkısıde sever hemde cok ama yırdıgı vakıt gecırdıgı vakıt cok kısıtlı cocuga kıtap okumaya usenır
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir yazdıklarınız öyle beni anlatıyor ki! üç aylık bir bebeğim var ve 7 yaşında bir kızım. çok mutsuzum, ne kadar olumlasamda, içimdeki öfkeyi, vicdan azabımı susturamıyorum. bebeğin tabii suçu yok, ben kendi aldığım karara kızıyorum, çok daha fazla düşünmeliymişim.eski hayatımı özlemekten vazgeçirmiyorum kendimi.lütfen cevap yazın zaman geçtikçe bu kötü duygular azalıyor mu
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir Çocuklarım benim icin herşeyden önemli yazmışsınız buna binaen söylüyorum. Iş hayatına ara verseniz daha iyi olmaz mı. Esiniz ihtiyaçlarınızı tek başına karşılayamaz mi. Çalışan anne olmak zor ama onun vicdan azabıyla yaşamak çok zor. Bence eğer çok zoraki bir durum yoksa anne çalışmamalı.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir evlenmek ve anne olmak için yanıp tutuşan milyonlarca kadın varken bu yazdıklarınız şımarıklık olmuş kusura bakmayın...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir anlatılmak isteneni anlamamışsınız ve kırıcı üzücü bir yorum yapmışsınız yazık
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir benim düşüncelerimde yazdıklarından farksız değil. çünkü kızıma hamile kaldığımda oğlum 3 yaşına yeni girmişti zor ve sıkıntılı bir gebelik yaşamam, doğum sonrası kızımın oldukça yorucu, huysuz bir bebek olması nedeniyle oğlumu ihmal ettiğim düşüncesi, hissi yüreğime yapıştı resmen. düşündükçe vicdanım sızlıyor. şimdi kızım 3 yaşında ve ben oğlumun 3 yaş hallerini hatırlayamıyorum. üzülüyorum. ama iyi ki varlar da diyorum. o zaman ki eksik kalanları şimdi tamamlamaya çalışıyorum. çocuklarımı çok seviyorum
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir bende iki kiz annesi ve 32yasinda bir bayanim.onlarsiz ne alisverisin,ne carsi pazarin tadi cikyoryanlis dusunceler....cok yanlis dile getirilisler....kadinlar cok guclu bivarlik.herseyin ustesinden akillica gelebiliyor....siz. bence zor zamanlar geciriyirsunuz.psikolojik yardim almanizi oneririm...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir nasıl da içinizi dökmüşsünüz. gözlerim doldu okurken. bunlar çok gerçek ve çok çok yoğun duygular, ah bir de anlatabilsek. emin olun yalnız değilsiniz.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir çift olmak ya da anne baba olmak mesele değil. ekip olmak mesele aynı amaç için çalışmak. bir iş yerinde işleri iş bölümüyle yürütebilirsiniz. anne tüm işi yaparken baba seyredemez, kaçamaz. ekip yok sa iş tüketir insanı bence sorun çocuk değil evde takım olamamak.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir ben de iki çocuk annesiyim ve inanın sizi çok iyi anlıyorum...5 yaşında ikizlerim var, bu hayatta yaptığım en doğru en güzel şey bence anne olmak.ama bu bardağın dolu tarafı...evlat sahibi olmak çok güzel bir duygu evet,ama özellikle kadının hayatına getirdiği yük tartışmasız çok ağır.çünkü her ne kadar evde bakıcı-yardımcı-babaanne-anneanne olsa da planlama,idare etme kısmı bile anneyi bağlayan bir iş...bunun yanında bir de çalışma hayatı varsa eyvahlar olsun :)yine de anne olduğum için çok mutluyum ve iyi ki doğurdum diyorum,allah isteyen herkese nasip etsin...
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir çok haklı bir yazı olmuş. bakamıyorsan doğurmayacaksın arkadaşım.
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir haklısın ciğerim, çok haklısın
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir nasıl annesin sen anlamıyorum bir insan çocuğundan dolayı nasıl pişmanlık duyar
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir asıl sen nasıl bir insansın, hiç mi ikilemin yok, hayat sadece siyah beyaz mı, ara tonlar yok mu?
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir bu yazıdan bunu mu anladın? şimdi senin çocuklar şanslı bu yazıyı yazanınkiler şanssız mı oluyor yani?
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.
  • Misafir seni çok iyi anlıyorum :(
    CEVAPLA
    Yorum yazmak için üyelik girişi yapmalısınız.

İnternet sitemizde kullanılan çerezlerle ilgili bilgi almak ve tercihlerinizi yönetmek için Çerez Politikası, daha fazla bilgi için Aydınlatma Metni sayfalarını ziyaret edebilirsiniz. Sitemizi kullanarak çerezleri kullanmamızı kabul edersiniz.