Ben kadınım, gölge etmeyin yeter

Kadın olmak ne zor iş...

‘Yuvayı dişi kuş yapar’dan başlıyoruz, hayata dair her şeyi yapmak bizden bekleniyor. Bir kadının evi dağınık olamaz. Bir kadın yemek yapmayı beceremiyor ya da sevmiyor olamaz. Yeni evli bir memur çift aynı saat ve yoğunlukta mesaiden eve gelir, adam yan gelip yatarken temizliğe birinin gelmesinin nasıl gereksiz bir masraf olduğunu anlatır. Daha ilerleyen zamanlarda ise çalışan bir anneden hiç çocuğu yokmuş gibi çalışmasını ve hiç çalışmıyormuş gibi çocuklarını büyümesi beklenir.


Beklentiler o kadar net ki. Bunları bir insanın sadece kadın cinsiyetine sahip olduğu için yapabilmesi bekleniyorsa kadınların organizasyon yeteneği ve fiziksel dayanıklılığı gibi özelliklerinin de mükemmel olduğuna inanmak da gerekmez miydi?


Peki ya bir kadının bedeninde bir can taşıyıp büyütme ve onu doğurup emzirmesine konu gelince neden beceriksiz, yetersiz, dayanıksız olduğundan yola çıkılıyor?


(Gebeyken)

Uzanma bebek düşer!

Ağır kaldırma! Zıplama! Koşma!

(Doğum yaklaşırken)

Senin canın tatlı, sen doğuramazsın!

Çatın dardır kesin!

(Doğumda)

Ikınamazsan bebeğini oksijensiz bırakırsın!

(Sonrasında)

Düzgün tutmazsan bebeğini düşürürsün!

Ayağına çorap giydir şunun, üşüteceksin çocuğu!

Yetmiyor senin sütün!

(Her zaman)

Beceremiyorsun!

Yapamıyorsun!


Sürekli bir olumsuz telkin, sürekli yargılama, sürekli bir çok bilmişlik, sürekli bir emir verme hakkını kendinde görme, sürekli bir demotivasyon!


Hani yuvayı ben yapıyordum? Hani her türlü işi benden bekliyordunuz? Hani işinize gelen yerde 10 kaplan gücünde olmalıydım?


Ne oldu da gebe olunca, lohusa olunca bir anda beceriksiz ve aptal oluverdim?


Bir aslanın yavrusuna yaklaşın bakayım sizi nasıl bir çırpıda paramparça ediyor! Siz neden benim bebeğime ve anneliğime bu kadar karışıyorsunuz?


Önce sağlıklı gebelik sürecimi bir hastalıkmış gibi geçirmeme sebep oluyorsunuz, sonra her hastanın doğal haklarına sahip değilmişim gibi davranıyorsunuz! Her hasta kendi tedavi süreci hakkında bilgilendirilme sonrası karar verme hakkına sahipken, doğum ile ilgili her kararı ya doktor ya aile meclisi veriyor ama bana soran yok! Fikrimi ya da isteklerimi söylersem ya "doktordan iyi mi bileceksin" ya da "tamam, senin dediğini yapalım ama bebeğe bir şey olursa senden bulurum" cevabı alıyorum.


Bir tek kişi gelip de "yaparsın", "iyi gidiyorsun", "ne düşünüyorsun" demiyor.


Ben kadınım!

Ben rahmimde bir can taşıma ve onu dünyaya getirip büyütme yetisi ile dünyaya geldim!

Gebeliğimi de keyfiyle yaşarım, sağlıkla da doğururum, fıstık gibi de emziririm!

Yanımda bana destek olan ebem oldukça sırtım yere gelmez. Bir sağlık sorunum ortaya çıkarsa da doktorum beni tedavi eder!

Tepemde dikilip beni sürekli bu yeteneklerim konusunda şüpheye düşürmekten vazgeçin artık!

Nadiren olabilecek olumsuzlukları bana ikide bir hatırlatıp tüm keyfimi kaçırmayın, yeter ya!

Hele ki gebeyken ne yapıp yapmayacağım, nasıl doğuracağım, emzirip emzirmeyeceğim, bebeğimi sallayarak mı yatağına koyarak mı uyutacağım, vs. vs. vs. gibi sadece beni ve bebeğimi ilgilendiren konularda ahkam kesmeyin. Size fikrinizi sormadığım sürece bu konularda ağzınızı dahi açmayın!


Biri araba satın alırken ona arabaya ihtiyaç duyup duymadığını, hangi model hangi renk olması gerektiğini, parasının o arabaya yetip yetmeyeceğini, hangi oto tamirciye gitmesi gerektiğini vb size sorulmadan söyleyebiliyor musunuz? Tam arabasına binip gidecekken "sen kesin kaza yaparsın!" diyor musunuz? Yüzlerce kaza hikayesi anlatıp kafasını şişiriyor musunuz? O arabayı sürerken direksiyonu kırıyor ya da el frenini çekiyor musunuz? İkide bir arabanın koltukları sertmiş, aksesuarlar hiç yakışmamış vs diyor musunuz?


Gebe ya da lohusa olmam size benim hakkımda yorum yapma hakkını size vermiyor.


Yeter ki gölge etmeyin, başka ihsan istemem sizden.


Not:

Bu yazı bir doktor arkadaşımın gayet güzel kilo alan ve sağlıklı bebeğine bakıp, konu komşu tarafından "sütün yetmiyor senin" denile denile anneliğinden şüphe edecek hale gelmesi üzerine yazdım. Meslek hayatım boyunca gördüğüm tüm gebeliklerin az ya da çok bu şekilde kadınların kendilerine ve bedenlerine olan güvenlerinin sarsılması ile keyifsiz ya da sorunlu hale gelmesine üzülerek şahit olduğumu belirtmeliyim.

Facebook Yorumları

YORUMLAR

Yorum kurallarını okumak için tıklayınız!
  • Misafir Evde doğuma destek verseniz ne güzel olur
    CEVAPLA
  • Misafir Kadınların dili olmuş bu yazıyı yazanı yazanı kutluyorum
    CEVAPLA
  • Misafir Harika bir yazı
    CEVAPLA
  • Misafir Yaşınızdan kaynaklı bir durum asla değil, sadece şu an çok içimden geldi: Ellerinizden öpmek istiyorum Semra Hanım :) :) :) 2. çocuğu 9 aylık, ilk çocuğu 4 yaşında olan ve ilk çocuğunda bu hisleri zirvede yaşayan bir kadın olarak bu yazıyı yazan elleri öpme isteği olarak görünüz lütfen :)
    CEVAPLA
  • Misafir Sizin yazi üslubunuza benzetemeyip birileri Semra hanimi gerçekten çok kızdırmış diyordum ki yazinin baskasina ait oldugunu gördüm. O kadar dogru tespitler ki, gebelikle başlayıp giden bu mudahale süreci eğer izin verirseniz yıllarca sürüyor. Başından tepkiyi net koymak lazim, eşiniz bile olsa.
    CEVAPLA
  • Misafir yazı bana ait :) kadınlara yönelik bu tavırlar beni gerçekten çok kızdırıyor (dr. semra özer)
    CEVAPLA
  • Misafir Kadınsan bedenin, emeğin, üretimin senin değil. Herkes üstünde hak sahibi. Nasıl ayarsız bir toplumuz ki üstümüze vazife olmayan her işte bilir kişi tayin ederiz kendimizi. Bize soran olmaz ama ille fikrimizi söyleriz. Söylediklerimiz ise genelde doğruluğu araştırılmamış duyumlardır.
    CEVAPLA

Sizlere daha iyi bir hizmet sunabilmek için sitemizde çerezlerden faydalanıyoruz. Sitemizi kullanmaya devam ederek çerezleri kullanmamıza izin vermiş oluyorsunuz.

Detaylı bilgi almak için 'Çerez Politikasını' ve 'Gizlilik Politikasını' inceleyebilirsiniz.